Colour us beautiful!

Kleur is een issue. Zeggen ze. Organisaties zien hun personeelsbestand vergrijzen en zoeken naarstig naar het nodige groen. Witte scholen worden zwart, klaagt rechts. Zwarte scholen moeten witter worden, pareert links. In de grote steden vermengt wit zich met zwart tot een fraai bruin. Tijdens de gay parade wappert de regenboogvlag fier over de Amsterdamse grachten. Prachtig, vindt de een. Waar moet dat naartoe, vraagt de ander zich af.

Kleur is geen issue. Het is het anders zijn. De andere seksuele geaardheid. De andere religie. De andere kleding. De andere taal en gewoonten. En dat is altijd zo geweest. Nichts Neues unter der Sonne. Mijn ouders klaagden vroeger al over mijn lange haren (moet je me nou zien, pa). Als groentje was het verdomd moeilijk een leuke plek op de arbeidsmarkt te vinden (te weinig ervaring). De homoseksueel (zoals dat toen heette) die uit de kast kwam, kon gelijk het leger uit. De juf op de katholieke school die ging scheiden, kon haar schooltas pakken.

Kleur in de zin van anders zijn, is altijd een issue geweest. En het lost zich altijd op. De felle feministe die nog op de barricades heeft gestaan, ziet nog altijd reden om het patriarchaat te bevechten. De jonge meiden in ons bedrijf halen hun schouders op en vragen ‘Is er verschil dan?’ De eerste generatie ‘gastarbeiders’ deed het zware, vieze werk, zonder uitzicht op iets beters; nu groeit het aantal niet-westerse allochtone ondernemers met 3%, tegen 0,3% autochtone ondernemers!

En zo gaat het verder. We zullen anders tegen oudere collega’s gaan aankijken (als die zich tenminste niet al te belegen gedragen), om de simpele reden dat we die steeds meer zullen zien. Wat nou oud – jong?! Het woord allochtoon kan straks uit het woordenboek. Hoezo blank – zwart?! Wat bedoel je, man – vrouw?! Nou en … christen – moslim?!

Panta rhei … alles verandert. Altijd en overal. Toegegeven, het gaat wel heel hard op dit moment. We moeten sneller wennen en schakelen en dus moeten we hier en daar een handje helpen (in de vorm van voorlichting of stimuleringsprogramma’s bijvoorbeeld). Een duwtje in de rug geven. Een schop onder de kont. Maar kleur verandert hoe dan ook van issue in vanzelfsprekendheid. Prima, want dat maakt onze omgeving, ons werk, onze samenleving alleen maar leuker en interessanter. Kom maar op … colour us beautiful!

Deze column is in mei 2008 gepubliceerd in Jong Management Magazine (www.jongmanagement.nl)