Winnaars hebben een plan, verliezers een excuus

Nou heb ik nooit zo gek veel met voetbal gehad. Sterker nog, ik vond er geen bal aan. Maar wat PSV het afgelopen seizoen heeft gepresteerd doet zelfs mijn hart sneller slaan. Ik betrapte mezelf erop dat ik het steeds leuker en spannender vond om de voetbalwedstijden te volgen. Zeker toen ik een grote overeenkomst tussen de voetbalsport en ondernemen ontdekte: het gezamenlijk willen bereiken van een doel.

Met het winnen van de kampioensschaal en het veroveren van de Amstel Cup heeft PSV zich de onbetwiste veldheer van het Nederlandse voetbal getoond. PSV bewijst hiermee dat je het spel wint met het beste team en niet met de beste spelers. Het PSV-team hangt niet van solitaire superego’s aan elkaar. Juist door elkaars kracht te kennen en elkaar regelmatig de bal toe te spelen bereiken ze samen méér. En maken ze hét verschil tussen winnen of verliezen.

De kunst om een sterk team te creëren is niet de enige reden waarom Guus Hiddink zo’n succesvolle coach is. Ongetwijfeld ligt er een goede strategie aan het succes ten grondslag. Immers: winnaars hebben een plan, verliezers een excuus. Een plan met duidelijke doelstellingen geeft richting aan een team. Als collectief hebben spelers één doel voor ogen: scoren! Nu is het grote voordeel van voetbal dat het doel nogal duidelijk is. Je ziet zo’n goal niet snel over het hoofd…

Het is juni 2005. Voor het bedrijfsleven komt de rust in zicht. De eerste helft zit er al weer bijna op… een goed moment om de tussenbalans op te maken. Hoe staat úw bedrijf ervoor, hoe presteert úw team en hoe vergaat het ú als coach? Of u nu voor, achter of gelijk staat… de wedstrijd is nog niet beslist! Zo kon de coach van AC Milan het verlies van zijn ploeg tegen Liverpool, na de 3-0 voorsprong bij rust, nauwelijks geloven.

Reden genoeg om uw aanvalsplan voor de tweede helft op scherp te zetten en te delen met uw team. Wie uw tegenspelers ook zijn, door uit te gaan van uw eigen kracht en te geloven in uw team komt u als winnaar uit de strijd!

Deze column is in 2005 gepubliceerd in het Eindhovens Dagblad


About this entry